Migrant workers walk after pandemic lockdown in India, Bandeep Singh

The Long Walk to Home: A Critical Reading of Bandeep Singh’s Photos of Migrant Workers

During the corona pandemic lockdown, India saw its migrant workers walk in an ardent will to reach the safety of their homes… History repeats itself, they say. Well, not exactly the same situation, but during Indian’s partition, thousands of Muslims and Hindus had to cross over – in search of a new home in unknown terrain. Seen through the photographic eyes of Margaret Bourke-White and Sunil Janah – the horrifying events of Indian Partition 1947 comes alive – once again in the Corona days – much more violent, cruel, and gruesome. It is a stark reminder that even after 70 and odd years of independence, India still has not healed itself of poverty, inequality, and oppression. Read More.


Remembering Punalur Rajan

Punalur Rajan was an enigma – a mystery that requires further unfolding. He was an important person in the history of contemporary Kerala. In the time to come, we will be forced to look back to his photographs – for his contribution is something that knows no bounds. He will live through the slices of history he has left behind. No words could ever fully represent the politics and ideology to which he dedicated his life. I leave my pranaams to this remarkable person with the question – what are we going to do now?


ഇന്ത്യൻ ഫോട്ടോഗ്രഫി: ചില ചിതറിയ ചിന്തകൾ

അദ്ദേഹം തന്റെ ഈ പുസ്തകത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ ഇന്ത്യൻ ഭൂതകാലത്തെ ആഘോഷിക്കുന്നതും, കൊളോണിയൽ സാന്നിധ്യത്തെയും അവരുടെ നിർമിതികളെയും കേവലം ഒരു ചരിത്ര നിമിഷമായി പ്രാന്തവൽക്കരിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ ഫോട്ടോഗ്രഫിയുടെ കൊളോണിയൽ കാഴ്ചകളെ അബ്ബാസ് അലി സമൃദ്ധമായി അട്ടമറിച്ചു. ഈ ബ്രേക്ക്‌ ആണ് കൊളോണിയൽ അനന്തര ഇന്ത്യൻ ഫോട്ടോഗ്രഫി തനത് നിലകളിൽ പിന്തുടർന്നത്. അങ്ങിനെ മറ്റെല്ലാ ഡിസ്‌സിപ്ലിൻ എന്ന പോലെ, ഫോട്ടോഗ്രഫി അതിന്റെ ദേശീയ സമര പാരമ്പര്യത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ദാദാ ഭായ് നവറോജിയിലൂടെ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌ശാസ്ത്രം ഉണ്ടായി വന്ന പോലെ, ഇന്ത്യൻ ഫോട്ടോഗ്രഫിയുടെ ഭഗത്സിങ് ആയിരുന്നു അബ്ബാസ് അലി എന്നു പറയാം.


Perspectives on Photography

What we normally forget is that the lens of a camera sees more than the normal human eye is capable of. The clarity and the depth in a photographic image are taken for granted as we considered the camera as an extension of our eyes though what it sees is an abstracted or unperceivable image for the naked human eye. Seeing more or seeing in detail foregrounds the notion of abstraction because the form captured by the camera is only partially visible and its comprehension, in the normal course of our ways of seeing, is difficult.

Popular Articles

Indira Gandhi by Raghu Rai

Iconic Faces, Zooming into Raghu Rai’s photographic practice

Portrait photography is one of the areas where Raghu Rai has displayed mastery, and where he has revealed his own deepest convictions about the medium. Photomail investigates photographs of four spiritual and political leaders made by Raghu Rai, seeking to find what patterns run beneath the surfaces of these images. Read More.


Indian Photo Festivals – Business As Usual | Part 1

Not to be left behind, the ‘Indian’ part of IPF peddles the same narratives that were used by the colonial empire – that of a beautiful land worthy of investment, and that of a people still struggling with modernity – albeit this time the narration is partially to itself, specifically to the modernized urban class.


A Sense of Dislocation

Indian photography hasn’t seen many such explorations that interact and intersect with other media such as light art. But this has started to change in the last couple of years, with a few photographers trying to do light painting; and it is in this context that Joyel K Pious and Gaurav Rachamalla’s collaborative photo project becomes striking. Although this style is popular in the west, this collaborative project stands tall and distinctive amidst the usual Indian street and documentary photographs. It probes the philosophical underpinnings that are intrinsic to the medium itself as well as pose several questions related to urbanisation.

Photo Story


Kalpathy Car Festival

The Kalpathy festival is held over a period of 10 days, such that the last day of the festival falls on the 1st day of Vrischikam (Karthika) month. Vrishchikam is a period of rituals and festivals in many places, notably Sabarimala and Tiruvannamalai. Today, the Kalpathy festival is attended by many communities apart from the Tamil Brahmins, although the festival is conducted by the residents of new and old Kalpathy, and Chathapuram. Much like the rest of Palakkad, the Kalpathy festival has allowed for a mixture of what could be called the Chera culture and the Pandyan culture.


നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ദൈവങ്ങൾ

വേട്ടയാടിയ വിഭവങ്ങള്‍ തീയില്‍ ചുട്ടുകഴിക്കുന്ന, പ്രകൃതി ശക്തികളെ ആരാധിച്ചു തീയ്ക്കു ചുറ്റും നൃത്തം വെയ്ക്കുന്ന ഗോത്ര സംസ്കൃതിയോട് കൂറുപുലര്‍ത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും , സംഘ കാല ചരിത്രത്തിലെ കലകളുടെ പരിഷ്കൃത രൂപമായിരിക്കാം തെയ്യമുള്‍പ്പടെ കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള പല ക്ഷേത്ര ക്ഷേത്രേതര അനുഷ്ടാന കലകളുമെന്ന് കരുതാവുന്നതാണ്. വള്ളുവനാട്ടിലെ പൂതനും തിറയും, മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ പടയണി, തെക്കന്‍ കേരളത്തിലെ മുടിയേറ്റ്, മംഗലാപുരം ഭാഗത്തുള്ള ഭൂത കൊല, ഇവയൊക്കെ തെയ്യവുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധം പുലര്‍ത്തുന്ന കലാരൂപങ്ങളാണ്.

വാക്കും നോക്കും